• Jan van der Stelt overleden.

    Vandaag bereikte ons het trieste bericht dat Jan van der Stelt op 85-jarige leeftijd  is overleden. Ons bijzonder erelid en één van de grootste clubiconen van de laatste decennia. Jan was al wat langere tijd aan het sukkelen met zijn gezondheid, echter de laatste maanden leek het prima te gaan.  Zo wens je elkaar voor de feestdagen al het beste en zo ontvang je een bericht van zijn overlijden. Een schok en we zijn geraakt, recht in ons blauwe hart. Want Jan was Stormvogels en Stormvogels was Jan.

    In alles wat hij deed ademde hij Stormvogels. Of het nou vroeger was als speler, als elftalleider, als sponsor, als supporter, als vrijwilliger en beheerder van onze accommodatie. Super Fanatiek, met hoofdletter F, gedreven als geen ander.  “Zo zie je ze tegenwoordig niet meer” was een gevleugelde uitdrukking van hem, wanneer hij weer eens mopperde op de instelling van  een speler of vrijwilliger en hij de vergelijking maakte met zijn tijdgenoten Piet Kraak, Freek Venus, Jan Tol.  Maar eigenlijk bedoelde hij dan zichzelf. En dat is ook terecht. Jan was het toonbeeld van inzet, verantwoordelijkheid nemen, dingen doen, zaken regelen.  Kwam niet aan zijn cluppie of zijn familie want dan kwam je aan hem.  Kritiek prima, maar alleen van Jan zelf. Deed iemand anders dat, maak je dan maar uit de voeten.  De ruwe bolster, blanke pit was hij dan ten voeten uit. Keihard en meedogenloos naar degene die hem bezeerde en vol liefde naar de anderen.  Je kwam niet aan zijn Stormvogels.

    Hij kon ook als geen ander, vanuit zijn achtergrond, de naam Stormvogels uitspreken. Het klonk vol trots en met een geweldige lading wanneer Jan het uitsprak. Dat merkte je al, wanneer je in zijn tijd als baas van onze accommodatie, naar de club belde en er werd opgenomen met. “STORRRMVOGELLS”. Je hoefde niet te vragen wie de telefoon opnam aan de andere kant.  Supertrots was hij ook op ons sportcomplex waar hij gedurende meer dan 20 jaar elke dag zijn ziel en zaligheid in heeft gelegd. Als een veldheer regeerde hij in zijn tijd over zijn domein. Vol trots liet hij het allemaal aan derden zien en coördineerde hij het onderhoud en de activiteiten. Niemand, ook de Gemeente niet,  ontsnapte aan zijn scherpe blik en tong. Zo betrokken was hij ook bij de ledenvergaderingen, trots op het bestuur maar ook zeker kritisch.  Alles in het belang van zijn club Stormvogels.

    Ook de wedstrijden van het eerste team volgde hij altijd, uit en thuis. En je wist meteen dat hij er was. Zijn fanatisme langs de lijn kende ook geen grenzen. Vol trots zag hij Cees, Lex en de laatste jaren Stijn spelen. Hij was supertrots dat zij in het hoogste  team speelden. Al spaarde hij ze niet in zijn kritiek. “Daar worden ze alleen maar beter van” zei hij dan, maar wij zagen soms wel zijn vochtige ogen van trots en ontroering. Jan ten voeten uit.

    En nu moeten wij afscheid nemen van ons bijzondere erelid, onze icoon en onze vriend.  Als het straks weer mag, zal het een stuk stiller zijn langs de lijn. We gaan hem verschrikkelijk missen. Ook vanaf deze kant condoleren wij Fien, de (klein)kinderen en verdere familie en wensen hun en onszelf veel sterkte met dit grote verlies. Jan zal van boven naar het sportcomplex kijken, het ligt er fantastisch bij ziet hij tevreden en de vlag waar hij zo trots op is wappert halfstok in de altijd aanwezige wind.

    Namens Bestuur IJVV Stormvogels  Nico Stoker (voorzitter)

rfwbs-slide